Assassini

 

Pierwotnie zwani Nizarytami. Skrajna sekta powstała w roku 1081.

Sekta wsławiła się bezwzględną podstępną walką z krzyżowcami.
Twórcą był Hasan ibn as-Sabbah zm. w roku 1124 wywodzący swój rodowód od królów z rodu Himajarytów. Zwolennicy Nizara musieli uciekać z Egiptu i stworzyli niezależną społeczność religijną w 1090 roku w twierdzy Alamut, leżącej nad morzem Kaspijskim.

Wykorzystując fanatyzm i łatwowierność z powodu oszołomienia haszyszem, głosząc panteistyczny ascetyzm stale rozszerzał liczbę swych wyznawców.

Potęga sekty doszła do szczytu w połowie XII w, kiedy to wielkim mistrzem sekty został Raszid ad-Din as-Sinan którego krzyżowcy nazwali Szajch al.-Dżabal ( Starzec z Gór).

Zorganizowane mordy z których byli znani również w Europie, były najskuteczniejszą bronią i obowiązkiem religijnym, bowiem podstawowe zasady wiary nakazywały zniszczenie przeciwników religijnych lub politycznych przez szerzenie terroru mordów.

Do rytuału religijnego należało używanie narkotyków.

Pod koniec XII w zaczęli tracić wpływy najpierw w Persji a potem w Syrii. Władca mongolski Hulagu Chan w roku 1256 dobył twierdzę Alamut i zabił ostatniego przywódcę sekty w Persji Rukh ad-Dina, natomiast w Syrii sekta utrzymała się do roku 1293, kiedy to sułtan egipski Bajbars zdobył ostatnią twierdzę w górach Libanu - Masnat. Nieliczne szczątki tej religii można do dziś spotkać w Syrii i Indiach. Informacje o nich pochodzą od ich wrogów.

 

<< Religie, wyznania, sekty - menu