Charydżyci

 

Jedna z najwcześniejszych sekt muzułmańskich. Powstała w połowie VII wieku w czasie sporu między Alim ibn abi Talibem późniejszym założycielem dynastii Omajjadów, a Mu awiją.

Kiedy Ali zgodził się na arbitraż po bitwie na równinie Siffin w roku 657, spora część jego armii uznała go za zdradę wiary i wymówiła posłuszeństwo. Założyła obóz we wsi Hurura w pobliżu Kufy. Utrzymywano że, kalifat jako najwyższy urząd w islamie nie może być przedmiotem targu, zaś Ali popełnił śmiertelny grzech, nie broniąc uświęconej władzy.
Ich bojowe hasło brzmiało La hukma illa Lillahi - Tylko Bóg może decydować.

Zaatakowani przez Alego w Nahrawan w roku 658,jedni wybrali śmierć, inni ucieczzkę.

Wyznawcy zwani są "ludźmi postu i modlitwy".

Celem ich było przywrócenie islamowi pierwotnej czystości, opartej na równości i braterstwie wszystkich wyznawców Proroka, a skażonej przez świeckie rządy Omajjadów. Prowadziło to w praktyce do walki z wszelką władzą. Powodowani skrajnym fanatyzmem, potępiali wszelkie przyjemności, muzykę, sztukę, luksus w ubiorze i jedzeniu. Doktryna ta znalazła sprzyjający grunt wśród nie-Arabów. Ruch ten rozwinął się po śmierci omajjadzkiego kalifa Jazida I.

Najokrutniejszym odłamem charadżytów to azrakici - których wodzem był poeta wojownik Katari ibn al.-Fudża, terroryzując południowy Irak i prowincję w Persji.

Inny odłam - nadżdyci - pod wodzą Nadżda ibn Amira niepokoił szerokie połacie Arabii i tylko skrupuły religijne powstrzymały przed zagarnięciem Mekki i Medyny, dobrze uzbrojone oddziały górskie pod wodzą Szajbaniego trzymały Mosul i całą północną Mezopotamię pod swoją władzą przez dwa lata. Dynastia Abbasydów stłumiła ciągłe powstania charadżytów.

Współczesnym odłamem sekty są - ibadyci . Żyją w Algierii, Libii, Omanie i Zanzibarze.

 

<< Religie, wyznania, sekty - menu