Islam - Słownik - Rozwój - Kultura - Koran - Kobiety Islamu - Małżeństwo - Wielożeństwo - Rozwód - Dzihad, święta wojna

Islam

 

Islam jest arabskim słowem oznaczającym ,,poddanie się, uległość".
,,Muzułmanie to ci, którzy przyjmują wiarę islamu poddają się Allahowi, uważanemu za jedynego i prawdziwego Boga. Święta księga islamu jest Kur`an(KORAN), słowo boże objawione prorokowi Mahometowi.
Islam opiera się na pięciu zasadach wiary : wiara w jedynego Boga, w święte księgi, które Bóg objawił, by prowadzić ludzkość, w proroków, aniołów i w życie pozagrobowe.

Założycielem islamu był prorok Mahomet. Urodzony około 570 w Mekce w zach.Arabii, poczuł swoje powołanie na proroka, kiedy miał około 40 lat. Twierdził, że został przysłany, by przynieść dobrą nowine i by przestrzec ludzi przed bałwochwalstwem, tak aby mogli zwrócić się ku prawdziwemu Bogu. Ci którzy wierzą i przestrzegają praw zawartych w KORANIE, zostaną nagrodzeni w raju, podczas gdy ci, którzy odrzucili nowinę, znajdą się w piekle.

Stopniowo przeciwko Mahometowi narastała opozycja, szczególnie wśród bogatej klasy kupców, tak więc on i jego wyznawcy przenieśli się z Mekki do Medyny, miasta położonego 450 km na północ od Mekki. Wędrówka ta, znana jako hidżra, odbyła się w lipcu 622 dając początek islamskiemu kalendarzowi.

W Medynie Mahomet został przywódcą tej nowej społeczności religijnej. Walczył ze swoimi przeciwnikami z Mekki aż do ostatecznego jej zdobycia w 630. Zmarł w 632, zaniósłszy islamską nowinę większości Arabii.

 

 

Przywódcy religijni

 

Modlitwy w meczecie są prowadzone przez imama. Każdy muzułmanin-mężczyzna może pełnić funkcje imama, ale zwykle meczety mają swoich zawodowych imamów, którzy mogą równierz głosić kazania, nauczać, celebrować śluby o pogrzeby. Słowo ,,imam " może być równierz używane na określenie muzułmańskiego przywódcy.
Po śmierci Mahometa muzułmanie sunniccy używali właśnie słowa ,,imam" w ten właśnie sposób, ale teraz już nie mają takiego przywódcy. Sekty szyickie mają różne wyobrazenia funkcji imama jako głowy danej społeczności, ale podkreślają znaczenie imama jako przywódcy duchowego. Objaśnieniem kwestii teologicznych i Świętego Prawa zajmują się uczeni, specjaliści religijni. Wśród szyitów, pod nieobecność imama, wielkim autorytetem cieszy się starszyzna teologów, w Iranie zwana ajatollahami. Tytuł mullaha, także używany w Iranie, jest ogólnym terminem na określenie szyickiego uczonego religijego.
Sufizm to nazwa mistycznego kierunku islamu. Sufficcy szajchowie są przywódcami mistycznych bractw, prowadzacymi nowicjuszy w ich duchowa podróż. W niektórych rejonach świata islamskiego, na przykład w niektórych częściach Afryki Zach., sufiści pozostaja znaczącą siłą.
Sunnici, stanowiący około 90% wszystkich muzułmanów, znani sa lepiej jako ,,Ludzie sunny i zbiorowości". Nazwa wywodzi się od ich twierdzenia, że postępuja zgodnie z sunną, czyli ,,wydeptaną ścieżką" (jest to określenie oznaczające słowa i czyny Mahometa i jego czterech pierwszych następców) i od twierdzenia, że należą do ,,zbiorowości" muzułmanów.
Szyici jako odłam islamu powstali w wyniki dyskusji na temat, kto powinien zostać przywódcą społeczności islamskiej po śmierci Proroka. Zwolennicy jego kuzyna zięcia Alego stali się znani jako Szi`at` Ali, czyli ,,partia Alego". Wszyscy szyici uznają potomków Alego za imamów.

Wśród szyitów wyróżnić można trzy główne odłamy:

  • zajdyci, którzy niewiele różnią się od sunnitów, ale uznają tych potomków imamów, którzy nie mają właściwości nadprzyrodzonych. Imamowie zajdyjscy rządzili Jemenem aż do ich obalenia w 1962.
  • dwunastnicy lub imamici. Odłam ten stanowi większość populacji Iranu, ma też znaczną liczbę wyznawców w Iraku, Libanie, Pakistanie i w Indiach.
    Imamici uznają dwunastu imamów, który ostatni zniknął w 878 i który ma powrócić jako mahdi, czyli mesjasz, zapoczątkowując wiek sprawiedliwości przed końcem świata.
    Dwunastnicy uważają imamów za dokonałych i bezgrzesznych, mających pewne właściwości boskie poprzez obecne w nich Boskie Światło. W czasach współczesnych tytuł imama nadawany jest rónierz innym głównym przywódcą religijnym dwunastników, takim jak imamowi Chomeiniemu z Iranu.
  • Ostatni główny odłam szyicki utworzony został przez izmailitów , którzy uznają kontynuacje linii nieomylnych imamów wywodzących się od Izmaila, najstarszego syna imama dwunastników. W doktrynie izmailitów zaznaczyły się silne wpływy myśli neoplatońskiej i indyjskiej, wprowadzonej w ich alegoryczną interpretacje KORANU, która pozwoli odsłonić jego rzeczywisty sens, ukryty poza dosłownym znaczeniem. Izmailitami byli fatymidzcy kalifowie Egiptu.
     

Współczesne odgałęzienia to chojowie ze swoim przywódcą Aga Khanem (głównie Indie i wsch.Afryka) i bohrowie w Indiach i Jemenie.

 

 

CZYM JEST ISLAM DLA WIERZĄCYCH???

 

Wiara w ISLAM składa się z trzech głównych części:

  • Szehada (wyznanie wiary),
     
  • Wiara
     
  • Uczynki.

 

Szehada

 

La Illaha Il Allah, Muhammad an Rasul ul Llah.

 

Nie ma bogów prócz Allaha Jedynego, Muhamed jest wysłannikiem Allaha. Wyznając szehadę, wyznaje się wiarę w następujące rzeczy:

 

 

Wiara

 

1.Wiara w Tałhid (ścisły monoteizm).
Wierzymy w Jedność Allaha, i we wszystkie Jego atrybuty. Wierzymy też że nic/ nikt nie dzieli z Allahem Panowania i Boskości.
 


2.Wiara w aniołów Allaha.
Wierzymy że Allah stworzył aniołów, i że są one istotami całkowicie Jemu posłusznymi.
 


3.Wiara w księgi Allaha.
Wierzą że Allah objawiał księgi w różnych epokach i różnym narodom. Księgi które są nam znane to:

  • Abraham - Tablice
  • Mojżesz otrzymał od Allaha "Taurat" - Księgi Mojżesza / Prawo Mojżesza
  • Dawid otrzymał "Az-Zabur" - Psalmy
  • Jezusowi została objawiona "Al-Indźil" - Ewangelia.
  • "Qur'an" - Koran został objawiony jako ostatnia Święta Księga Muhamedowi.

 

4.Wiara w Proroków i Wysłanników Allaha.
Wierzymy że Allah zsyłał Proroków i Wysłańców do różnych narodów. Nieśli oni ze sobą nakazy Allaha i obwieszczali oni ludziom Jego wolę.Niektórzy są nam znani, o innych nic nie wiemy.
 


5.Wiara w życie przyszłe.
Wierzymy że Dzień Sądu Ostatecznego i życie wieczne po nim następujące jest równie prawdziwe jak życie teraźniejsze.

Ludzie którzy zasłużyli na Raj, zamieszkają go na zawsze. Zarówno jak ludzie którzy zostaną skazani na piekło, zamieszkają je na zawsze, i nie znajdą żadnego schronienia przed nim. Część ludzi w Piekle zostanie do niego wrzucona na zawsze, część po jakimś czasie zostanie przeniesiona do Raju by żyć w nim wiecznie. Ci którzy zostaną w Piekle na zawsze, będą tam za niewiarę lub inne grzechy których Allah im nie wybaczy.
Istnieją wydarzenia zapowiadające nadchodzącą godzinę ostateczną. O niektórych z nich Allah wspomniał w Swojej księdze, a Prorok je wytłumaczył.
Niektóre z nich to:

  • Pojawienie się bestii / potwora na ziemi. (Sahih al-Muslim, book of iman)
  • Zejście Mesjasza, Jezusa syna Maryi, z niebios na ziemię. (Sahih al-Buchari, Tom 4: str.437)
  • Pojawienie się Dadżdżala - Antychrysta, który będzie robił różne cuda i nazywał siebie bogiem. Jego znakiem będzie to że będzie miał tylko lewe oko, i na czole będzie miał znak który tylko ci którzy naprawdę wierzą rozpoznają. (Sahih al-Muslim, Tom 4: str 1517-1518 )
  • Pojawienie się Goga i Magoga - stworzenia połykające wodę i jedzenie.(Sahih al-Muslim, Tom 4: str 1517-1518)
  • Wschód słońca na zachodzie. (Sahih al-Muslim, book of iman)
  • Wybuch ognia w Adenie, który zapędzi ludzi do miejsca zgromadzenia (dnia sądowego). (Sahih al-Muslim, 53:13)

Mniejszymi wydarzeniami i znakami zapowiadającymi nadejście Dnia Ostatecznego są:

  • Skracanie się czasu i rozlew krwi. (Sunan Ibn ul-Majah, 36:26)
  • Większa liczba kobiet niż mężczyzn na świecie.(Sahih Buchari, Abu Dawood)

Dzień Sądu Ostatecznego będzie trwał pięćdziesiąt tysięcy lat. Ludzie będą wtedy stali przed Allahem by otrzymać swoje wyroki.
 


6.Wiara w al-Qadaa' i al-Qadar (Przeznaczenie).
Wierzymy że Allah przeznaczył wydarzenia wszelkich spraw we wszechświecie. Jedynie On jest Panem i władcą wszechświata, i jedynie Allah posiada wszelką wiedzę.

Wierząc w powyższe obowiązkiem jest wykonywać następujące uczynki:

 

 

Uczynki

 

1. Wyznanie wiary

Nie ma bóstwa oprócz Boga, a Mahomet jest Wysłannikiem Boga. To wyznanie wiary nazywane Szehada jest podstawą Islamu.
W języku arabskim pierwsze zdanie brzmi: "La Illaha illa Allah" - nie ma bóstwa prócz Boga; słowo ilah (bóstwo) może odnosić się do wszystkiego, co może być czczone zamiast Boga - bogactwa, władza, namiętności, itp.
Natomiast "illa Allah" znaczy oprócz Boga, który jest źródłem wszelkiego Stworzenia. Oznacza to że odrzuca się wiarę we wszelkie fałszywe bóstwa, i wierzy się tylko w Boga Jedynego.
Drugie zdanie Szehady brzmi: "Muhammadun rusulu Allah" - Mahomet jest Wysłannikiem Boga. Objawienie Boże zostało nam przekazane za pośrednictwem zwykłego człowieka, takiego jak my sami.

 

 

2. Modlitwa

 

Sala to nazwa modlitw obowiązkowych odmawianych pięć razy dziennie, które łączą wierzącego bezpośrednio z Bogiem. W islamie nie ma hierarchicznej władzy, ani kapłanów. Modlitwę prowadzi wykształcona osoba znająca Koran, wybrana przez wspólnotę. Modlitwy te zawierają m.in. wersety koraniczne i recytowane są w języku arabskim, języku Objawienia, ale osobiste prośby mogą być wypowiadane we własnym języku.

Modlitwy odmawia się o świcie, w południe, po południu, po zachodzie słońca i po zapadnięciu zmroku, oddając w ten sposób rytm całego dnia. Chociaż wspólna modlitwa w meczecie jest najpopularniejsza to jednak muzułmanin może odmawiać modły prawie wszędzie, na polu, w biurze, w fabryce czy na uniwersytecie. Ludzie zwiedzający świat islamu są zadziwieni skupieniem modlitw w dniu powszednim. Nawet Papież, Jan Paweł II podziwia muzułmanów w swojej książce "Przekroczyć Próg Nadziei".

Mówi on:

 

"Z całym szacunkiem trzeba się odnieść do religijności muzułmanów, nie można nie podziwiać na przykład ich wierności modlitwie. Obraz wyznawcy Allaha, który bez względu na czas i miejsce pada na kolana i pogrąża się w modlitwie pozostaje wzorem dla wyznawców prawdziwego Boga..." (Jan Paweł II, 1994. Str: 83)

 

 

3. Zaka

Jedną z najważniejszych zasad islamu jest wiara, że wszystko należy do Boga a bogactwo jest tylko powierzone człowiekowi. Słowo zaka oznacza "oczyszczenie" i "wzrost." Nasze bogactwo oczyszcza się poprzez jałmużnę dla potrzebujących i, jak w przypadku podcinania roślin, zapewnia to dalszy rozwój. Każdy muzułmanin s a m ustala swoją zaka. W większości przypadków jest to coroczna danina w wysokości 2,5 procent posiadanego kapitału.

Pobożna osoba może dać tyle, ile zechce, w sekrecie jako "Sadaka". Słowo to można przetłumaczyć jako "dobrowolna jałmużna" ale ma ono szersze znaczenie. Prorok powiedział:

 

"...nawet powitanie brata z uśmiechem to 'Sadaka'".

 

 

4. Post

Co roku w miesiącu ramadan wszyscy muzułmanie poszczą od brzasku wiatu do zachodu słońca, powstrzymując się od jedzenia, picia i stosunków seksualnych.

Chorzy, starcy lub podróżujący oraz kobiety w ciąży lub karmiące mogą przerwać post i nadrobić opuszczone dni postu w innym miesiącu. Jeśli nie mogą pościć w ogóle, powinni nakarmić biednych za każdy dzień nie zachowanego postu. Dzieci zaczynają pościć (i odmawiać modlitwy) od okresu dojrzewania, chociaż wiele z nich zaczyna wcześniej. Mimo że post jest zbawienny dla zdrowia jednak przede wszystkim traktuje się go jako metodę duchowego samo oczyszczenia. Poprzez odcięcie się od ziemskich wygód, nawet na krótki okres , poszczący zdobywa się na większe współczucie dla cierpiących głód oraz wzbogaca swe życie duchowe.


5. Pielgrzymka (hadź)

Coroczna pielgrzymka do Mekki - hadź - jest obowiązkowa tylko dla tych, którzy są w stanie ją odbyć pod względem fizycznym i finansowym. Niemniej jednak około dwóch milionów ludzi podróżuje co roku do Mekki ze wszystkich krańców świata, co daje możliwość spotkania się pielgrzymom reprezentującym różne narody i kultury.
Chociaż Mekka jest zawsze wypełniona gośćmi, hadżdż rozpoczyna się dwunastego miesiąca w kalendarzu muzułmańskim (który jest księżycowy a nie słoneczny, więc bywa, że hadź czy ramadan czasem przypadają latem, czasem zimą). Pielgrzymi noszą specjalną odzież, proste białe szaty niwelujące wszelkie różnice społeczne lub kulturowe, i które podkreślają, że wszyscy są równi wobec Boga. Obrzędy hadź, wywodzące się jeszcze z czasów Proroka Abrahama, obejmują siedmiokrotne obejście Al-Kaby i siedmiokrotne przejście między wzgórzami As-Safa i Al-Marwa, tak jak uczyniła to Hadziar szukając wody. Potem pielgrzymi skupiają się na równinie Arafy i odmawiają modlitwę prosząc Boga o przebaczenie, uważaną niekiedy za zapowiedź Dnia Sądu Ostatecznego.

W poprzednich stuleciach hadź był bardzo trudnym przedsięwzięciem.

Współcześnie Arabia Saudyjska zapewnia milionom ludzi wodę, nowoczesny transport i najlepsze warunki sanitarne.

Hadź kończy się Świętem Ofiary, Id al-Adha, połączonym z modłami i wymianą darów w społeczności muzułmańskiej. To święto oraz Id al-Fitr czyli Święto Zakończenia Ramadanu są najważniejszymi w kalendarzu muzułmańskim.

 

Islam - Słownik - Rozwój - Kultura - Koran - Kobiety Islamu - Małżeństwo - Wielożeństwo - Rozwód - Dzihad, święta wojna

<< Religie, wyznania, sekty - menu