Kościół Zielonoświątkowy

 

Kościół Zielonoświątkowy powstał w Polsce z dwóch nurtów przebudzeniowych istniejących w okresie przedwojennym.
Był to Związek Stanowczych Chrześcijan oraz Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Wyznania te pokonały wiele trudności, szczególnie w latach pięćdziesiątych, gdy więzieni byli wszyscy przywódcy. Zauważmy jednak, że prześladowania nie zniszczyły Kościoła, lecz przyczyniły się do jego rozwoju. Stał się on drugim pod względem wielkości kościołem protestanckim w Polsce. Fakty te miały wpływ na stanowisko Sejmu, który postanowił w drodze Ustawy uregulować stosunki między Państwem a Kościołem Zielonoświątkowym w Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

Podstawowe zasady wiary w/g Kościoła Zielonoświątkowego

 

Wierzymy, że Pismo Święte jest Słowem Boga, skierowanym do współczesnego człowieka. Stanowi zatem nadrzędny autorytet we wszystkich sprawach doktrynalnych, wiary i postępowania. Całe Pismo Święte jest natchnione przez Boga. W wyniku tego natchnienia, cała Biblia jest całkowicie wolna od błędów jakiegokolwiek rodzaju. Wszystkich 66 ksiąg Starego i Nowego Testamentu powstało na skutek podwójnego autorstwa: Boga i człowieka.

Wierzymy, że istnieje tylko jeden odwiecznie żyjący Bóg, który jest Duchem; Ojciec, Syn i Duch Święty. Bóg zawsze istniał i istnieć będzie. W każdy możliwy sposób jawi się jako Dobry, Sprawiedliwy, Mocny, Święty, Mądry i Doskonały. Od wieczności Bóg istniał w trzech odrębnych Osobach, o których Pismo Święte mówi jako o Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Każda z tych osób ma taką samą naturę i jest tak samo doskonała, dlatego każdej przynależy pełna i najwyższa adoracja i chwała, na jaką stać stworzenie Boga.

Bóg Ojciec jest pod każdym względem Absolutnym Władcą Wszechświata. Czyni wszystko tak, jak zaplanował, w edług swoich doskonałych zamiarów. To wszystko, co się dzieje, jest doskonałe i dokonywane jest albo Jego ręką, albo na skutek Jego przyzwolenia. Suwerenność i działanie Boga były i są szczególnie zauważalne w różnorodności Jego stworzenia, w Jego Opatrzności i w dziele Odkupienia.

Jezus Chrystus jest jedynym Synem Boga, który w określonym czasie w historii, dzięki cudowi narodzenia z Dziewicy, przybrał ludzkie ciało oraz ludzką, ale bezgrzeszną naturę. Jego wcielenie dokonało się po to, aby człowiekowi objawić Boga oraz po to, aby zgubiony i ginący świat pojednał się z Bogiem. Syn Boży był w pełni człowiekiem i jednocześnie w pełni Bogiem, dlatego mimo poddania wszelkim możliwym pokusom, był w stanie żyć całkowicie bezgrzesznym życiem. Dokonawszy wszystkiego, Syn Boży oddał się okrutnej i niezasłużonej śmierci na rzymskim krzyżu, stając się doskonałą ofiarą. Ofiara ta zniosła zarówno grzech świata, jak i stała się zaspokojeniem gniewu Boga przeciw grzechowi. Zgodnie ze świadectwem Pisma powstał z grobu trzeciego dnia, dając tym samym świadectwo Bogu, że dokonało się całkowicie zadośćuczynienie. Po czterdziestu dniach wstąpił na niebiosa. Teraz wstawia się za wierzącymi, siedząc po prawicy Ojca.

Duch Święty przez całą wieczność był Wszechobecny. Był szczególnie zaangażowany w dzieło stworzenia, objawienia i pojednania. Jego działanie w erze Kościoła rozpoczęło się od Dnia Pięćdziesiątnicy, niedługo po wniebowstąpieniu Chrystusa. Obecnie Jego rolą jest uwielbianie Jezusa Chrystusa, przekonywanie świata o grzechu, a także utwierdzanie i wzmacnianie Kościoła w rozwoju. W każdym z wierzących Duch Święty dokonuje chrztu, odnowy, każdego prowadzi, pieczętuje, wypełnia, poucza, umacnia, zachowuje każdego, kto staje się dzieckiem Bożym przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Duch Święty udziela darów, którymi ubogaca swój Kościół.

Na początku Bóg stworzył olbrzymie zastępy bezgrzesznych istot duchowych, które nazwane są aniołami. Aniołowie służą przed tronem i usługują tym, którzy są dziećmi zbawienia. Niektórzy aniołowie jednak wraz z szatanem upadli z powodu pychy i buntu przeciw Bogu, dlatego zrzuceni zostali z niebios. Obecnie sprzeciwiają się planom i zamiarom Boga w całym wszechświecie. Dzieło zła szatana i jego demonów przejawia się obecnie między innymi przez kłamstwo, oszustwo, sprzeciwianie się wszelkiej prawdzie i dobru, imitowanie i fałszowanie dzieła Bożego i oskarżanie ludu Bożego. Szatan został osądzony i potępiony na krzyżu, choć wykonanie nad nim wyroku - wrzucenie do jeziora ognistego na całą wieczność - dopiero nastąpi.

Człowiek został stworzony przez Boga na Jego obraz i podobieństwo, niesplamiony grzechem. Zaistnienie człowieka nastąpiło w wyniku bezpośredniego aktu twórczego Boga, a nie poprzez proces ewolucyjny. Człowiek stworzony został jednocześnie w postaci materialnej i duchowej. Został on powołany do istnienia po to, by wielbić Boga, cieszyć się ścisłą z Nim społecznością i wykonywać Jego plany i zamierzenia dotyczące ziemi.

Po upływie jakiegoś czasu od stworzenia człowieka Adam i Ewa świadomie sprzeciwili się objawionej woli Boga, stając się tym samym grzesznymi istotami. Zgodnie z nauką Biblii każdy ich potomek, oprócz jedynego wyjątku, jakim w swoim wcieleniu był Jezus Chrystus, jest urodzony w grzechu i popełnia grzech. Poza możliwością osobistego przyjęcia zbawienia, które jest dziełem Pana Jezusa Chrystusa, cały ród ludzki jest od Boga odizolowany, narażony na potępienie i ma skłonności ku złemu. Znajduje się w beznadziejnym stanie oczekiwania na wieczne potępienie.

Zbawienie grzesznika jest możliwe tylko dzięki łasce Boga oraz osobistej wierze w Jezusa Chrystusa. Zbawienie jest dziełem Boga. W żaden sposób nie może być wypracowane. Na zbawienie nie zasługuje nikt. Ci, którzy doznali zbawienia z łaski, doznali tym samym przebaczenia grzechów, pełnego pojednania z Bogiem, obdarzenia sprawiedliwością Chrystusa, usynowienia i włączenia do rodziny Bożej. Obdarzeni zostali darem życia wiecznego, wszelkim duchowym dobrem potrzebnym do życia i pobożności bez konieczności "drugiego przeżycia". Obdarzeni zostali także Bożą obietnicą, że nigdy nie będą potępieni. Prawdziwie wierzący są przemienieni na podobieństwo Chrystusa. Ten proces duchowego wzrostu kończy się w momencie uwielbienia wierzącego.

Powszechny Kościół Pana Jezusa Chrystusa założony został w dniu Pięćdziesiątnicy, po Jego wniebowstąpieniu. Kościół będzie budowany do momentu powrotu Chrystusa na ziemię. Prawdziwy Kościół składa się z ludzi wierzących, odrodzonych przez Ducha Świętego. Głową tego Kościoła jest Chrystus. Wierzący w momencie nawrócenia zostają ochrzczeni w Ciało Chrystusa przez samego Pana. Prawdziwie wierzący grupują się we wspólnoty, aby podczas nabożeństw wielbić Boga, uczyć się jak naśladować Pana oraz jak zwiastować Ewangelię. We wspólnotach odpowiednie osoby są wybierane na urzędy starszych i diakonów, przewodząc i posługując wierzącym. Współistnienie chrześcijan w społeczności wynika z pragnienia wzajemnego budowania się poprzez wiernie wykładane Słowo Boże, praktykowanie ustanowień Bożych i darów duchowych, przestrzeganie zarządzeń starszych. Każda wspólnota odpowiada przed Bogiem za właściwą dbałość o swoje sprawy i za dążenie do społeczności i jedności Kościoła Pana Jezusa Chrystusa.

Wszystkie wydarzenia obecnego czasu znajdują swój koniec w potężnym i chwalebnym powrocie na ziemię Pana Jezusa Chrystusa. Jak uczy Biblia, świat bez wyjątku dowie się, że Jezus Chrystus jest Panem całego stworzenia i całej historii. Nastąpi dzień, w którym ciała zmarłych zbawionych zostaną wzbudzone, aby królować z Chrystusem w chwale. Zmarli niezbawieni powołani zostaną do życia na ostateczny sąd i wieczne potępienie. Bóg Syn odda królowanie Bogu Ojcu i wspólnie rządzić będą na wieki w nowym niebie i na nowej ziemi, gdzie żaden grzech ani nic nieczystego nie będzie miało miejsca.

Wierzymy w nowonarodzenie. Tylko ten, kto upamięta się i odwróci od grzechu, a zwróci się z wiarą do Jezusa Chrystusa, otrzyma przebaczenie i życie wieczne. Wierzymy też w powszechne kapłaństwo wszystkich nowonarodzonych członków Kościoła.

 

 

Co praktykujemy
 

Pan Jezus Chrystus pozostawił Kościołowi na ziemi dwa ustanowienia.
Są to Chrzest i Wieczerza Pańska. ?Oba mają być praktykowane aż do czasu powtórnego przyjścia Chrystusa. Ustanowienia nie dają zbawienia.

Chrzest powinien być udzielony po przeżyciu nawrócenia poprzez zanurzenie w wodzie: w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. W chrzcie wierzący utożsamia się ze śmiercią Chrystusa, złożeniem do grobu i zmartwychwstaniem.

Wieczerza Pańska powinna być praktykowana przez każdą wspólnotę, na pamiątkę dzieła zbawienia, którego Pan Jezus Chrystus dokonał na krzyżu dla grzeszników.

Małżeństwo jest zawierane przez ślubowanie i modlitwę nowożeńców oraz modlitwę i błogosławieństwo duchownego. Związek małżeński jest nierozerwalny, ustaje dopiero po śmierci któregoś z małżonków.

Błogosławieństwo niemowląt.

Namaszczenie chorych olejkiem ku uzdrowieniu.

Post, powstrzymywanie się od pokarmów.

Składanie dziesięciny ze swoich dochodów.
 

 

Stanowczo odrzucamy

 

Istnienie świętych miejsc. Kościół jest tam, gdzie w danej chwili wierzący w Chrystusa zbierają się, by go wielbić; nie jest budowlą lecz społecznością.

Istnienie świętej kasty. W Nowym Testamencie wszyscy chrześcijanie nazywani są kapłanami, gdyż jako oczyszczeni krwią Chrytusa mają wolny dostęp do tronu Boga, nie potrzebują żadnych pośredników. Dlatego też nie uznajemy autorytetu papieża.

Nie uznajemy kultu Marii. Matka Jezusa była niewątpliwie pobożną i bogobojną kobietą, wzorem dla wielu kobiet. Cześć jednak należy się wyłącznie Jezusowi.

Nie czcimy obrazów ani posągów świętych. Nie uznajemy także kultu świętych i nie modlimy się ani do nich jak i do osób zmarłych.

 

 

Deklaracja Młodych

 

My, jako Boży lud, chcąc ukształtować pokolenie prawych, podnosimy zgodnie swój głos, by wskazać kierunek naszemu pokoleniu.
- gdy tak wielu liderów naszego społeczeństwa nie chce przewodzić w oparciu o prawdę,
- gdy sprzedawcy myślą tylko o zysku nie dbając o to, jak ich towary na nas wpływają,
- gdy ludzie kształtujący nasze społeczeństwo często nie przestrzegają żadnych norm moralnych, które mogłyby nam przyświecać w przyszłości,
- gdy większość wpływowych znakomitości nie podejmuje odpowiedzialności za to, że przez swoją pozycję stają się dla innych wzorem,
- gdy uczciwość i prawda są wyśmiewane,
- gdy wielu przywódców nimi manipuluje, a prawość uznawana jest za słabość,
- gdy siła charakteru jest przez media wyszydzana, a nasi przywódcy boją się zająć stanowisko w kwestiach moralnych, ponieważ mogliby stracić popularność,
- gdy bunt jest normą i uważany jest za prawo, którego należy się domagać,
- gdy zepsucie społeczeństwa zagraża fundamentom, na których zostało zbudowane.

Musimy jako lud Boży ponownie zdefiniować standardy dla naszego społeczeństwa i zażądać prawa prezentowania ich naszemu narodowi.
Podejmujemy się pokazać naszemu pokoleniu lepsze normy.
Normy oparte nie na wynikach sondaży społecznych, ale na zasadach.
Oparte nie na tym, co przyjemne, ale na tym, co dobre.
Zbudowane nie na tym, co fajne, ale na tym, co właściwe.
Oparte nie na tym, co wygodne, ale na charakterze.
Oparte nie na tym, co łatwe, ale na tym, co doskonałe.
Zbudowane nie na tym, co popularne, ale na tym, co roztropne.
Zbudowane nie na tym, co myślą ludzie, ale na tym, co myśli Bóg.

My, lud Boży, zdecydowanie domagamy się prawa nadawania kierunku naszemu społeczeństwu. Nie chcemy być prowadzeni przez moralnych bankrutów. Dlatego chcemy poświęcić się kształtowaniu naszego społeczeństwa i świata we właściwy sposób.

Będziemy żyć godnie, podejmując prawe decyzje, nawet gdy można by usprawiedliwić postępowanie mniej godne szacunku.
Będziemy uczciwi, będziemy mówić prawdę w sprawach małych i wielkich, nawet gdy będzie to trudne i bolesne.
Weźmiemy na siebie odpowiedzialność za nasze postępowanie. I nie będziemy zwalać winy za nasze złe decyzje na rząd, szkoły albo inne władze. Weźmiemy na siebie odpowiedzialność za popełnione błędy.
Postanawiamy tworzyć rodziny, w których obecni są oboje rodzice. Słowo dane przy ołtarzu będzie dla nas wiążące.
Będziemy kochać czystość. Nie damy się uwieść świeckiej idei seksu i miłości. Zachowamy nasze ciała i serca dla tej jednej osoby, którą poślubimy.
Będziemy odkrywać cel, dla którego zostaliśmy stworzeni, tak byśmy mogli żyć pełnią życia.
Odrzucimy kłamstwo narkotyków i alkoholu i nie pozwolimy, aby żadne środki chemiczne wpływały na nasze myślenie i niszczyły nasze życie.
Będziemy szanować władze, które Bóg postawił nad nami, choć może nie zawsze ich charakter będziemy podziwiać. Wiemy, że wszelka władza pochodzi od Boga. Nie będziemy się buntować przeciw rodzicom ani innym autorytetom.
Nie ustaniemy, dopóki każdy człowiek naszego pokolenia nie usłyszy o możliwości nawiązania relacji z Bogiem w sposób dla niego zrozumiały.
Będziemy także troszczyć się o resztę świata. Nie chcemy zajmować się tylko samymi sobą i dbać o wygodę - chcemy zdobyć świat.

 

 

Modlitwa

 

Ojcze Niebieski, przychodzimy dzisiaj do Ciebie, aby prosić o Twoje przebaczenie i aby szukać Twojego kierownictwa i prowadzenia. Wiemy, że Twoje słowo mówi, "Biada tym, którzy zło nazywają dobrem", a jednak właśnie to robiliśmy. Utraciliśmy naszą duchową równowagę i zamieniliśmy nasze wartości.
Wyznajemy, że ośmieszaliśmy bezwzględną prawdę Twojego Słowa i nazwaliśmy to pluralizmem. Uwielbialiśmy innych bogów, nazywając to wielokulturowością.
Aprobowaliśmy nadużycia i nazywaliśmy to innym stylem życia. Wykorzystywaliśmy biednych nazywając to samozabezpieczeniem. Nagradzaliśmy lenistwo i nazwaliśmy je powodzeniem (dobrobytem). Zabijaliśmy nasze nienarodzone dzieci nazywając to dokonaniem wyboru. Strzelaliśmy do tych, którzy poddają się aborcji i nazwaliśmy to uzasadnionym działaniem. Zaniedbaliśmy wychowanie dzieci w karności nazywając to wolnością wyrażania. Ośmieszaliśmy ponadczasowe wartości uznane przez naszych przodków nazywając to oświeceniem. Zbadaj nas, O Boże, i poznaj nasze serca dzisiaj; oczyść nas od każdego grzechu i uwolnij nas. Prowadź i błogosław tych ludzi, którzy zostali posłani do nas, aby doprowadzić nas do centrum Twojej woli. Prosimy Cię o to w imieniu Syna, żyjącego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Amen.

 

 

Nasza misja
 

Naszą naczelną misją jest prawdziwa, konsekwentna, całkowita odnowa Kościoła. Powrót do wzorca Bożego pod każdym względem, we wszystkich jego aspektach. Przywrócenie pierwotnej postaci Nowotestamentowego Kościoła we wszystkich jego szczegółach, które zapisane są w Biblii.

Chcemy brać udział w wielkim przebudzeniu, którego celem jest zdobycie Polski, w tym Legnicy i okolicznych miast, osiedli i wiosek dla Jezusa Chrystusa. Chcemy uczynić Go znanym wielu ludziom!

Aby to osiągnąć Kościół (zbór) musi być rodziną i armią.

Rodzina reprezentuje relacje między wierzącymi, w których miłość Boża rozlewa się obficie na wszystkich płaszczyznach zboru.

Armia mówi o posłuszeństwie i dyscyplinie w oddaniu się wizji, co ma wpływ na otoczenie i zdobycie go dla Chrystusa.

Chcemy być apostolskim i proroczym Kościołem, który wierzy w znaczenie i kładzie nacisk na następujące rzeczy:

  • Chwałę i uwielbienie Pana.
  • Modlitwę, wstawiennictwo, walkę duchową.
  • Silne, stabilne grupowe przywództwo (starsi zboru), które funkcjonuje w oparciu o duchowy a nie prawny autorytet i dary duchowe udzielone poszczególnym członkom tegoż przywództwa. Zadanie starszych to nauczanie, inspirowanie i wyzwalanie do służby (Ef. 4:11-12). Przedłużeniem autorytetu starszych zboru są liderzy zboru i diakoni, odpowiedzialni za poszczególne służby: agendy, małe grupy itp. (2 Mojż. 18:17-23). Liderzy zboru i diakoni są powoływani przez starszych zboru w oparciu o ich duchowy autorytet i kwalifikacje charakteru.
  • Składanie dziesięcin i ofiar przez członków społeczności.
  • Praktyczna pomoc (przede wszystkim domownikom wiary).
  • Powszechne głoszenie ewangelii.
  • Świadectwo życia dla świata (czyste, o wysokich standardach moralnych).

Kościół apostolski: kościół z wizją, świadomy swojego posłannictwa, kościół w ruchu, w drodze, dbający o mocne, zdrowe fundamenty.

Kościół proroczy: posiadający wyraźnie wytyczony cel, który przez Ducha Świętego jest jemu przekazywany "Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów (Kościoła) - Obj. 3:22 Kościół jest organizmem (ciałem), który rośnie i buduje sam siebie w miłości, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka (Ef. 4:16), co oznacza powszechne kapłaństwo. na płaszczyźnie zboru oznacza to poprawienie i rozwinięcie służb pomocniczych oraz rozłożenie odpowiedzialności na większą liczbę ludzi.
 

 

Jak wyglądają nasze nabożeństwa

 

Jest to entuzjastyczne przeżywanie obecności Bożej w naszym życiu polegające na wspólnym uwielbianiu Boga, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego wyrażonym w pieśni i modlitwie a także manifestacja darów duchowych takich jak proroctwo, modlitwa innymijęzykami, wykładanie języków, uzdrawianie chorych przez modlitwę wiary. Następnie jest kazanie o charakterze ewangelizacyjnym, nauczającym, tematycznym lub okolicznościowym.

 

 

Trochę przeszłości i teraźniejszości
 

Pastorem Kościoła jest mgr Wiesław Ziemba, który wraz z żoną Wandą i swoimi dziećmi (3 córki i 2 synów) jest zaangażowany w pracę miejscowego zboru. Zbór pod jego przywództwem rozwija się dynamicznie. Organizowane są różnorodne konferencje, które służą nie tylko pogłębianiu duchowego życia członków Kościoła "Anastasis", ale również członków Kościoła znajdujących cię na terenie całego kraju.

Bezpośrednim poprzednikiem ruchu zielonoświątkowego był ruch uświęceniowy. Jego przedstawicielami byli m.in Asa Mahan, Dawid L. Moody, Charles G, Finney, Reuben A. Torrey. Jeśli chodzi o początek ruchu zielonoświątkowego, to powszechnie bierze się pod uwagę dwie daty i dwie miejscowości: Topeka 1901 - Charles Parham (1873-1929) i Los Angeles 1906 - Wiliam J. Seymour (1870-1922).

Przedstawicielami ruchu zielonoświątkowego w Europie byli: Thomas Ball Barratt (1862-1940), pastor metodyczny w Oslo a Norwegii i w Szwecji Lewi Pethrus (1884-1974). Pierwszymi zielonoświątkowcami na ziemiach polskich byli Niemcy. W latach narodzin i ksztatowania się europejskiego ruchu zielonoświątkowego Polska była podzielona przez zabory. Najwcześniej idee zielonoświątkowe przyjęła wschodnia część Cesarstwa Niemieckiego, Śląsk, Pomorze i Prusy Wschodnie, później także Poznańskie i Pomorze Gdańskie. Pierwszym przywódcą ruchu na tych terenach był pastor Jonathan Paul (1853-1931).

Jeśli chodzi o Polaków, to pierwszymi zielonoświątkowcami zostali niektórzy członkowie Społeczności Chrześcijańskiej, ruchu neopietystycznego w łonie luteranizmu na Śląsku Cieszyńskim. Doprowadzili oni do powstania Związku Stanowczych Chrześcijan. Ówczesnymi przywódcami byli: Karol Kaleta, Karol Śniegoń, Karol Kupka i Adolf Małysz. Był to rok 1910.

Drugi nurt zielonoświątkowy stanowili Chrześcijanie Wiary Ewangelicznej działający w Polsce Centralnej. Był to rok 1929. Przedstawicielemi nurtu byli: Gustaw Herbert Schmidt (1891-1958) oraz Artur Gerbholc.

Także na ziemiach wschodnich ruch zielonoświątkowy poszerzał krąg swych członków. Twórcami społeczności wschodnich byli m.in. Grzegorz Kraskowski, Stanisław Niedźwiecki, Jan Pańko, Józef Czerski, Grzegorz Fedyszyn, D. Kmasa, P. Ilczuk oraz T. Nahorny.

Pierwsza konferencja Kościoła Zielonoświątkowego odbyła się w roku 1945 w Bytomiu, kolejna odbyła się w Łodzi gdzie powołano nowy zarząd Kościoła. Na czele zarządu stanął Jóżef Czerski. Czołowymi działaczami Chrześcijan Wiary Ewangelicznej byli: Kazimierz Czepieluk, Franciszek Januszewicz, Mieczysław Suski (senior), Stefan Osada, Teodor Maksymowicz, Walenty Dawidów i Sergiusz Waszkiewicz.

W latach 1950-1953 większość działaczy zielonoświątkowych była przetrzymywana w więzieniu przez władze PRL w ramach ówczesnej akcji represyjnej wobec wspólnot religijnych w Polsce. Aresztowanie wszystkich działaczy nastąpiło 20 września 1950 roku. W 1953 roku wspólnota zielonoświątkowa, ulegając naciskom władz, musiała przystąpić do istniejącego od 1947 roku Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. Sytuacja ta trwała do ostatniego synodu ZKE, który miał miejsce w maju 1987 roku. Nastąpiło na nim rozwiązanie ZKE.

Od 1-go lutego 1988 roku wspólnota zielonoświątkowego istnieje jako Kościół Zielonoświątkowy. Obecnie istnieje 168 zborów, 323 duchownych, ponad 20,000 wiernych. Podstawową jednostką organizacyjną w Kościele Zielonoświątkowym jest zbór, który stanowi lokalna wspólnota wiernych. Na czele zboru stoi pastor i rada starszych. Najwyższą władzą Kościoła jest Synod. Synod wybiera prezbitera naczelnego oraz na jego wniosek powołuje pozostałych członków Prezydium Rady Naczelnej. Organem prasowym Kościoła jest miesięcznik "Chrześcijanin". Kadry duchownych Kościół Zielonoświątkowy przygotowuje w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie i w Warszawskim Seminarium Teologicznym.

W ramach Kościoła działają misje: "Nowa Nadzieja" - działa wśród alkoholików, prowadzi ośrodek w Janowicach Wielkich, "Teen Challenge" - działa wśród narkomanów, prowadzi ośrodek w Broczynie oraz Misja Więzienna z siedzibą w Kaliszu.

 

<< Religie, wyznania, sekty - menu