Mandaici

 

Wyznawcy starożytnej religii o charakterze synkretycznym, zawierającym elementy wierzeń starobabilońskich ( kult ciał niebieskich), religii staroperskiej, judaizmu i chrześcijaństwa ( głównie sekt gnostycznych).

W początkowej formie mandaizm powstał przypuszczalnie w I wieku.

Wyznają panteizm.

Najważniejszą emanacją Boga jest Manda da haije ( personifikacja wiedzy życia ), pośrednik między Bogiem i człowiekiem, zbawca ludzi.

Abraham, Mojżesz, Chrystus wg mandaitów to fałszywi prorocy, jako proroka czczą natomiast św. Jana Chrzciciela ( stad zwani są chrześcijanami św. Jana Chrzciciela).

Podstawowym obowiązkiem mandejczyków jest chrzest, dokonywany wielokrotnie przez pełne zanurzenie w bieżącej wodzie.

Niedziela to dzień święty, spożywanie kęsa placka i łyk wody przypominają komunię u chrześcijan.

Święte księgi to m.in. "Ginza" - Skarb, i zbiór hymnów "Kolasta" i Sidra de Jahja " - Księga Jana Chrzciciela.

Obecnie mieszkają w małych wioskach nad dolnym Tygrysem i Eufratem w liczbie ok.2 tys., posługując się dialektem aramejskim.

 

<< Religie, wyznania, sekty - menu